GDP กับ GNH article

 

ช่วงนี้ติดตามข่าวนโยบายใหม่ๆของรัฐบาลแล้วก็งงๆไปกับไอเดียแปลกๆของรัฐบาลหลายๆเรื่อง ก็คงต้องคอยดูกันต่อไปนะครับว่าจะได้ผลแค่ไหน

อย่างไรก็ดี ทุกวันนี้ หลายๆประเทศต่างมุ่งเป้าหมายไปที่ตัวเลข GDP (Gross Domestic Product) นัยว่า หากสามารถทำตัวเลข GDP ได้สูงๆแล้วประชาชนจะอยู่ดีกินดี  เพราะฐานะทางเศรษฐกิจดีขึ้น

ซึ่งอันที่จริงแล้ว นอกจาก GDP แล้ว ยังมีอีกหลายปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับฐานะทางเศรษฐกิจนะครับ แต่ประเด็นที่ผมอยากจะคุย คือ ถ้าฐานะทางเศรษฐกิจของประเทศดีขึ้นแล้วประชาชนจะมีความสุขจริงหรือ?

หากเป้าหมายของสังคมๆหนึ่ง คือ การให้คนในสังคมมีความสุข ก็ควรตั้งเป้าไปที่ความสุขของคนในสังคมโดยตรง ไม่จำเป็นต้องมาวัดกันที่ตัวเลขต่างๆที่ชี้วัดฐานะทางเศรษฐกิจ....มิใช่หรือ?

แน่นอนครับ ระดับความสุขนั้นค่อนข้างเป็นเรื่องนามธรรม การวัดนั้นทำได้ลำบาก กระนั้น บรรดานักวิชาการก็พยายามรวบรวมปัจจัยต่างๆที่มีผลต่อความสุขของคนในสังคม แล้วนำปัจจัยเหล่านั้นมาให้น้ำหนักหาวิธีคิดคำนวณออกมาเป็นตัวเลขจนได้ ตัวเลขนี้ เรียกว่า Gross Nation Happiness (GNH)

ที่น่าสนใจคือ มีประเทศหนึ่งที่ใช้ GNH เป็นมาตรวัดที่สำคัญในการวัดความสำเร็จของการพัฒนาประเทศครับ

ประเทศนั้น คือ ประเทศภูฏาน

ไอเดียนี้เริ่มมาจากกษัตริย์องค์ก่อนซึ่งอยู่ในฐานะผู้นำประเทศด้วย ท่านต้องการพัฒนาเศรษฐกิจ โดยเน้นการยกระดับจิตใจและการอยู่ร่วมกันในสังคม ไปพร้อมๆกับความเจริญทางวัตถุ โดยหลักการคือ ภูฏานพยายาม ปรับตัวให้เข้ากับโลกที่เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วโดยยังตระหนักอยู่เสมอว่า จะต้องรักษาวัฒนธรรมของตนเอง,ทำตัวให้กลมกลืนกับธรรมชาติ, เน้นความสุขของส่วนรวม


ผลคือ ทุกวันนี้ประเทศภูฏานมี GDP ที่ต่ำมาก แต่จากการวัดความสุขด้วยวิธีการวัดแบบตะวันตกที่ได้รับการยอมรับ ภูฏานอยู่อันดับที่ 8 จาก 178 ประเทศ


เรื่องนี้ก็ถูกนักวิชาการฝรั่งบางคนค่อนขอดว่า เพราะ คนภูฏานส่วนใหญ่ยังไม่รู้จักความสุข จากการมีทีวี, คอมพิวเตอร์, โทรศัพท์มือถือ ฯลฯ
พูดง่ายๆว่า มีความสุข เพราะไม่รู้ว่า มันมีอย่างอื่นอีกที่สร้างความสุขให้กับชีวิตได้มากกว่านี้
ฟังดูก็มีเหตุผลเหมือนกันนะครับ...
ย้อนมานึกถึงตัวเองแล้ว ถ้าเราไม่เคยเห็น laptop ก็เป็นไปไม่ได้ที่คิดจะอยากมีอยากได้ เพราะไม่รู้ว่ามันมีของแบบนี้อยู่ด้วย
แต่พอรู้ว่า มันมีคอมพิวเตอร์พกไปไหนมาไหนก็ได้แบบนี้อยู่ ก็คงคิดว่า มีแล้วชีวิตคงดีขึ้นอักโข แล้วก็อยากจะมีกับเค้ามั่ง

ไอนสไตน์เคยตั้งคำถามกับตัวเองว่า เขาแปลกใจที่ทำไมมนุษย์เราได้ประดิษฐ์สิ่งต่างๆขึ้นมามากมายที่ทำให้ชีวิต สะดวกสบายขึ้น แต่มนุษย์กลับไม่ได้มีความสุขมากขึ้นเท่าใดนัก
ผมคิดว่า คำตอบน่าจะเป็นเพราะ ความสุขของคนเราอยู่ที่การพอ มิใช่การได้มาซึ่งวัตถุเหล่านั้น
ในช่วงร้อยปีที่ผ่านมา เป็นช่วงที่โลกเรามีการพัฒนาด้านวิทยาการแบบก้าวกระโดด
มนุษย์เราคิดค้นเทคโนโลยี, เครื่องจักรและสิ่งประดิษฐ์ต่างๆมากมาย
แต่สิ่งที่ตามมาคือ ความต้องการที่เพิ่มขึ้น เพราะสิ่งที่ไม่เคยจำเป็นมาก่อนในสังคมมนุษย์ กลายเป็นสิ่งจำเป็นขึ้นมา
ยิ่งต้องการมาก ก็ยิ่งทุกข์มาก จิตใจยิ่งสงบได้ยาก
....ความสุขก็ยิ่งอยู่ห่างไกลขึ้นไปอีก

ผมก็ไม่รู้เหมือนกันนะครับว่า ถ้าชาวภูฏานได้รู้จัก/สัมผัส เครื่องใช้เทคโนโลยีอย่างฝรั่งแล้วจะเกิดความกระเหี้ยนกระหือรือ อยากมี อยากได้จนตัวสั่นบ้างหรือเปล่า

แล้วถ้ามีแล้วจะมีความสุขเพิ่มขึ้นไหม..

แต่เรื่องนี้ก็คงบอกอะไรได้อย่างหนึ่งว่า การที่คนเราจะมีความสุขได้นั้น ไม่ได้ต้องการอะไรมากมายเลย เพียงแค่มีความเข้าใจในการอยู่ร่วมกันกับตัวเอง, คนรอบตัว, สังคม, ธรรมชาติ

ขอให้ท่านผู้อ่านทุกท่านหาจุดสมดุลในชีวิตของตัวเองให้เจอนะครับ

ดร.อภิชาติ ชยานุภัทร์กุล

บจก. พี แอนด์ เอส สเตนเลสสตีล เซ็นเตอร์

ตีพิมพ์ในวารสารเพื่อนสเตนเลส ปีที่ 7 ฉบับที่ 67/ ตุลาคม 2554




บทความจากวารสารเพื่อนสเตนเลส

Give and Take
อลูมิเนียม
Big Data Analytics
Win – Win
ธุรกิจเพื่อผู้สูงอายุ
จริยธรรมในธุรกิจ
Infographics
เดินประชุม
Internet of Things (IoT)
โฟกัสกลุ่มเป้าหมาย article
ศรัทธากับความจริง
โลกสมัยใหม่กับพ่อค้าคนกลาง
รถยนต์จากบริษัท IT
พลังแห่งการลืม
AND THIS TOO SHALL PASS
Coworking Space
SMALL IS BEAUTIFUL
การใช้ระบบ IT ในองค์กร
เซกานิก เอฟเฟค
เยี่ยมชมโรงงานที่ญี่ปุ่น
ปัจจัยที่ส่งผลต่อราคาสเตนเลส
Sheet Metal Exhibitions
เทคโนโลยีที่ล้มเหลว
ไมอีลิน
Frank Gehry กับงานสถาปัตยกรรมสเตนเลส
พัฒนาการของ Metal 3D printer
ความเป็นเยอรมัน
Folding Machine article
ความไร้เหตุผลของความเห็นอกเห็นใจ article
EoS กับ Tesla
Human Error
Cross Industry Learning
YAG Laser
3D Printer article
เครื่องตัดไฟเบอร์เลเซอร์กำลังมา article
ใช้สเตนเลสให้เกิดประโยชน์สูงสุด article
เศรษฐกิจไทย 2556 article
พฤติกรรมที่ไม่มีเหตุมีผล
การประมวลผลแบบกลุ่มเมฆ article
Tablet กับการใช้งานในองค์กร article
ทำสีให้สเตนเลส
เศรษฐศาสตร์กับโอลิมปิค
ปรับตัวเพื่ออยู่รอด article
เมื่ออาเซียนเปิดตลาดเสรี article
ความสำเร็จของ Google article
เครื่องพับโลหะแผ่น article
2012: 100 ปี สเตนเลส article
กฎหมายของเขา/ของเรา article
Income gap, Moral gap article
127 hours article
คิดให้ดีก่อนทำการตลาด article
300 บาท เพื่อไทย เพื่อใคร? article
การจัดเรียงชิ้นงานในการตัดแผ่นโลหะ article
เลเซอร์มาร์ค article
เครื่องตัดเลเซอร์ทำอะไรได้บ้าง? article
เรื่องเล่าดีๆ " จากญี่ปุ่น" ในวันแผ่นดินไหว article
ซื้อขายแบบตลาดซึกิจิ article
ควันหลงจากโศกนาฎกรรม article
แปลกแยก หรือ แตกต่าง? article
สเตนเลสดูเพล็กซ์กับตลาดยุโรป
ใช้สเตนเลสเกรดไหนดี?
ผิวสเตนเลสแผ่น
Size NB ของท่อสเตนเลส
คุณทราบไหมว่า...?
ทำไมแม่เหล็กดูดติด
ทฤษฎีเกม
Mind Map
งานเลเซอร์เหมาะกับงานลักษณะไหนบ้าง
Laser cutting's FAQ
ทฤษฎีโลกเล็ก
การตลาดทางอินเตอร์เน็ต
การตัดสินใจภายใต้ความเสี่ยง
High-density plasma
เครื่องตัดเลเซอร์ มาร์คได้หรือไม่
ไดอะแกรมของเหตุและผล
ทำรายงานแบบง่ายๆด้วย Pivot Table
จดหมายจากผู้อ่าน
อัตตาและหน้าที่
การจัดความสำคัญของวัสดุคงคลัง
80/20
EOQ
PERT CHART
งานพับสเตนเลส
ความจริง (ครึ่งเดียว) ที่อันตราย
ผมคิดราคาค่าตัดเลเซอร์ยังไง
1 ปีที่ผ่านไป
Punching+Laser Combination
งานตัดWaterjet
งาน Punching
งานตัดเลเซอร์
ISO9001:2000
งานตัดพลาสมา
ความรู้เบื้องต้นเกี่ยวกับงานโลหะแผ่น article



แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น *
ผู้แสดงความคิดเห็น  *
อีเมล 
ไม่ต้องการให้แสดงอีเมล